Vorige week was ik te gast bij mijn oude kerk, de Oude Kerk in Heemstede, als inleider bij een avond over Erasmus. Het was leuk oude bekenden weer te zien, onder wie – helemaal onverwacht – mijn oude klasselerares destijds in 1970. Het werd een prettig gesprek met een vijftigtal bezoekers. Tenminste, iemand zei dat het een best ingewikkeld onderwerp is, maar door de humor toch leuk om te volgen; dan heb ik dat althans van Erasmus geleerd.
Het ging met name over het belang dat Erasmus hecht aan de vrije wil. Zijn conclusie daarover leidt hij in met de zin: “Waarom, zul je vragen, kennen we iets toe aan de vrije wilskeuze?” Voor mij is het een centrale vraag of deze zin waar is. Is Erasmus niet te optimistisch als hij zonder meer veronderstelt dat mensen zo’n vraag stellen? Misschien ontwijken velen toen en nu dergelijke lastige onderwerpen en vinden zij het gemakkelijker wel commentaar te hebben maar geen verantwoordelijkheid. Erasmus vond in elk geval dat mensen wel vragen moeten stellen en nadenken, en daar heb ik in Heemstede iets van overgebracht.
